Selecteer een pagina
Afscheid nemen van Adam en Eva

Afscheid nemen van Adam en Eva

In 2011 maakten we voor de eerste kennis met Adam en Eva, of beter A’dam E.V.A. (Amsterdam en vele anderen). Een serie over Adam en Eva met in iedere aflevering nog een andere verhaallijn. De vele anderen dus.
We keken iedere week trouw en dat is ook niet zo vreemd. Want ik vind het echt een heerlijke serie! Maar na 8 afleveringen was het eerste seizoen afgelopen en duurde het even voordat seizoen 2 kwam. In 2014 mochten we weer genieten van een fijn seizoen en hoefden we iets minder lang te wachten op seizoen 3, het allerlaatste seizoen.

Gisteren was het zover, de allerlaatste aflevering. Een dubbele, dat dan gelukkig weer wel. Het was weer een mooi seizoen, maar wat vind ik het jammer dat deze serie is afgelopen. Ik heb ook wel een traantje gelaten. Om het mooie verhaal, maar ook om het einde van deze serie.

Wat maakt A’dam E.V.A. nou toch zo bijzonder? Het is moeilijk te omschrijven. Misschien wel omdat het zo herkenbaar is, er allerlei verhalen spelen en omdat ze in de serie laten zien dat ieder mens bijzonder is, op zijn of haar manier. Het is een echte feel-good serie, een serie waar je een warm gevoel van krijgt. En daar zijn er niet zoveel van, daarom is het helemaal jammer dat het nu echt helemaal voorbij is.

Gelukkig is er nog Uitzending Gemist en YouTube. Kan ik het soms toch nog even terug kijken. Ook als je de serie niet kent, dan is het zeker leuk om een keer te bekijken. 🙂

Documentaires kijken op Netflix

Het meeste dat wij via Netflix kijken zijn wel series. Er staan er ook een hele hoop op, soms weet ik gewoon niet wat te kiezen. Zo begon ik laatst aan de serie Rectify, maar de serie kon mij niet boeien. Ik weet niet waar het aan lag, misschien wel aan de hoofdrolspeler die ik best wel irritant vond. Ik besloot om het bij één aflevering te laten.

Inmiddels heb ik een nieuw genre op Netflix ontdekt, een genre dat me prima bevalt, zo blijkt nu. Ik heb namelijk de documentaires ontdekt en ook daarvan staan er een hele hoop op. Ik ben begonnen met eentje over Nina Simone, ‘What happened Miss Simone’. Een indrukwekkende documentaire over het leven van Nina Simone, een niet altijd gemakkelijk leven. Aan het eind van de documentaire werd er voor mij ook een hoop duidelijk, maar daar zal ik nu niet teveel over vertellen. Ik vind het een aanrader, met veel mooie muziek en het geeft een goed beeld van de tijd waarin zij steeds bekender werd, en steeds meer werd geleefd.

 

Een hele tijd geleden keken Joris en ik een film over Amanda Knox. Een Amerikaans meisje dat in Italië wordt verdacht van de moord op een huisgenote. Het is een heel bizar verhaal waarbij je je steeds afvraagt of ze het nu wel of niet heeft gedaan. Daarom wilde ik ook graag de documentaire kijken, ik was toch wel benieuwd hoe het nu gaat met Amanda Knox. Dankzij de documentaire weet ik dat ze weer thuis in Seattle woont, alhoewel het wel lijkt dat ze een erg eenzaam bestaan heeft. Het geeft ook een duidelijk beeld van hoe het hele verhaal is verlopen, alle verdachtmakingen, aanwijzingen, bewijzen en processen. Ook de verslaggeving door de pers komt uitvoerig aan bod. Erg interessant om te zien. Maar is ze schuldig of onschuldig?

 

De documentaire die ik nu nog aan het kijken ben is Alive Inside: A Story of Music & Memory. Ik ben pas halverwege, maar heb al een paar keer met tranen in mijn ogen gekeken. Het is prachtig om te zien wat muziek met mensen doet. Wat het met dementerende mensen doet. Dat je mensen ziet open breken, herkenning voelen door de muziek. Indrukwekkend hoe Dan Cohen met een simpele iPod zoveel contact kan maken. Heel bijzonder.

 

Ik ben inmiddels behoorlijk enthousiast geworden over de documentaires op Netflix en daardoor op zoek naar aanraders. Weet je er één? Laat het me weten via een reactie.

Beat Bugs: The Beatles voor kinderen

Beat Bugs: The Beatles voor kinderen

De laatste dagen worden er hier regelmatig liedjes van The Beatles gezongen. En nee, ik ben niet degene die mijn omgeving met mijn mooie stemgeluid verblijd. 😉
Toevallig zag ik afgelopen week iets voorbij komen over Beat Bugs. Er ging ineens een lampje bij me branden. Want ik was het helemaal vergeten, de kinderserie met muziek van The Beatles op Netflix! Ik ging meteen op zoek en had ‘m snel gevonden. Dit moest ik natuurlijk wel even aan ze laten zien. En hopen maar dat ze die serie ook leuk vinden.

De verhalen in de serie draaien om 5 insecten. Het zijn leuke verhaaltjes met natuurlijk allemaal wijze lessen voor kinderen. Maar het mooie is dat de muziek in de serie van The Beatles is. Gelukkig niet vertaald. Dus wordt er op een leuke manier kennis gemaakt met The Beatles en worden de liedjes de hele dag gezongen. En dat vind ik helemaal niet erg!

Ook benieuwd naar Beat Bugs? Je kunt de serie kijken via Netflix. De muziek in de serie wordt ingezongen door allerlei bekende artiesten, zoals Pink, Eddie Vedder en Robbie Williams. Deze soundtrack is te beluisteren via Apple Music. Misschien toch maar eens 3 maanden uitproberen. 🙂

Film: Finding Dory

Film: Finding Dory

De laatste studiedag van het jaar, op een dinsdag. Dat lijkt me een mooi moment om naar de film te gaan. De voorspellingen zijn niet geweldig (we beginnen er bijna aan te wennen), dus rijden we naar de Pathé bioscoop in Tilburg.

Film met een risico

De keuze voor de film was niet moeilijk, we waren alle 4 erg benieuwd naar Finding Dory, het vervolg op Finding Nemo. Alhoewel daar natuurlijk wel een risico in zit. Finding Nemo is een erg leuke film, daarmee ligt de lat voor Finding Dory meteen een stuk hoger.

We konden in alle rust de film bekijken, ik verbaasde me eigenlijk nog dat er nog 8 andere mensen in de bioscoop zaten. Maar als je allemaal verspreid door de zaal zit, dan heb je nog steeds het idee dat je alleen naar een groot scherm zit te kijken.

Het verhaal van Dory komt overeen met het verhaal van Nemo. De titel verraadt dat natuurlijk al, ze moeten allebei gevonden worden. Daarnaast gaat Dory ook nog eens op zoek naar haar ouders. En tijdens die zoektochten gebeurt er natuurlijk van alles.

Eindoordeel

Een puntje op de stoel film is het zeker niet, maar hij is leuk om naar te kijken. Vond ik ‘m leuker dan Finding Nemo? Nee, dat denk ik niet. Het verhaal voelt een beetje als hetzelfde en dat vind ik eigenlijk wel jammer. Ik heb ook het idee dat er in Finding Nemo net wat meer droge humor zat en dat ik dat hier wat miste.

Misschien wordt het ook eens tijd om een keer een film voor volwassenen in de bioscoop te kijken. Ik merk dat ik zo’n bioscoop-bezoekje leuk vindt, maar het zijn altijd kinderfilms. Terwijl er genoeg andere leuke films draaien, die ik best een keer wil zien. Dan zou ik alleen wel naar de Cinecitta in Tilburg gaan. Dat is lang geleden en ik ben erg benieuwd hoe deze er na de verbouwing uit ziet en of de sfeer nog hetzelfde is gebleven.

Pin It on Pinterest